ՀՀ կառավարության քննարկման է ներկայացվել «Պետական և հանրային մասնագիտական ուսումնական հաստատությունների՝ յուրաքանչյուր ուսումնական տարվա կրթաթոշակով ընդունելության տեղերի ձևավորման և բաշխման կարգը հաստատելու մասին» որոշման նախագիծը, որը նախատեսում է էական փոփոխություններ ՄԿՈՒ համակարգում։
Ի՞նչ է փոխվում
Նոր կարգավորմամբ կրթաթոշակային (լրիվ և մասնակի) տեղերի բաշխումը այլևս չի իրականացվելու միայն ավանդական պլանավորման հիման վրա։ Փոխարենը ներդրվում է տվյալահեն համակարգ, որտեղ ընդունելության տեղերը կձևավորվեն աշխատաշուկայի իրական և կանխատեսվող պահանջարկի հիման վրա։
Ինչպես է ձևավորվելու պահանջարկը
Կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարությունը տարեկան մինչև հոկտեմբերի 1-ը կհավաքագրի տվյալներ մի շարք պետական և մասնավոր աղբյուրներից, այդ թվում՝
- Էկոնոմիկայի նախարարության կողմից ներկայացվող տնտեսության գերակա ոլորտները
- Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության զբաղվածության տվյալներ
- Առողջապահության ոլորտի կադրային պահանջարկ
- ՊԵԿ-ի աշխատանքի ընդունման վիճակագրություն
- Մարզպետարանների տարածաշրջանային կարիքներ
- Վիճակագրական կոմիտեի հետազոտություններ
- «edu2work» հարթակի գործատուների հայտարարություններ
- Գործատուների միավորումների և ոլորտային կառույցների տվյալներ
Նպատակը
Նախագծի նպատակն է՝
- համապատասխանեցնել կրթական համակարգը աշխատաշուկայի պահանջներին
- նվազեցնել ոչ պահանջված մասնագիտությունների գերարտադրությունը
- բարձրացնել շրջանավարտների զբաղվածության մակարդակը
- ապահովել պետական միջոցների ավելի նպատակային բաշխում
Ակնկալվող արդյունք
Կարգավորման ներդրումից ակնկալվում է՝
- կրթաթոշակային տեղերի ավելի համաչափ բաշխում
- պահանջված մասնագիտությունների խթանում
- կրթական ծրագրերի արդիականացում
- մարզային զարգացման հավասարակշռում
Միաժամանակ հնարավոր է, որ որոշ մասնագիտությունների համար կրթաթոշակային տեղերը կրճատվեն՝ պայմանավորված շուկայի ցածր պահանջարկով։
Նախագիծը համահունչ է մինչև 2030 թվականի կրթության զարգացման պետական ծրագրին, որտեղ ընդգծված է պետական պատվերի ձևավորման ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների ներդրման անհրաժեշտությունը՝ աշխատաշուկայի պահանջներին համապատասխան։
Նոր կարգավորումը դիտարկվում է որպես կրթական համակարգի անցում դեպի տվյալահեն պլանավորում, որտեղ պետությունը փորձում է կրթությունը ավելի սերտ կապել տնտեսության իրական պահանջներին։